Uitgebreide impressies van de Scott Pilgrim EX-demo

Universeel avontuur » Algemeen » Uitgebreide impressies van de Scott Pilgrim EX-demo

Er zijn saga's die lijken te zijn gemaakt om moeiteloos van het ene medium naar het andere over te stappen zonder hun sprankelende karakter te verliezen, en Scott Pilgrim is daar waarschijnlijk het beste voorbeeld van.Van de originele strip tot de film, inclusief de eerste videogame-adaptatie en de recente animatieserie van Netflix, hebben alle versies de geest van Bryan Lee O'Malley's werk gerespecteerd zonder het simpelweg paneel voor paneel te kopiëren. Tot nu toe was er echter nog geen echt vervolg in de vorm van gameplay gemaakt, en dat is waar Scott Pilgrim EX in beeld komt.

Na een aantal sessies met de proefversie en één Een demo van ongeveer 20-25 minuten, die zich voornamelijk richt op het eerste deel van het spel.Het is duidelijk dat Tribute Games niet zomaar de formule van de beat 'em up uit 2010 wilde herhalen, maar deze wilde uitbreiden met een meer open structuur, een zorgvuldig uitgewerkt vechtsysteem en talloze verwijzingen naar de strips, de film en de popcultuur in het algemeen. Wat we tot nu toe hebben gezien, wijst op een project dat is ontworpen door fans voor fans, maar met genoeg persoonlijkheid om ook iedereen te overtuigen die gewoon op zoek is naar een goede beat 'em up.

Een langverwachte terugkeer naar het Scott Pilgrim-universum.

Het eerste dat opvalt bij het starten van de demo is dat Scott Pilgrim EX brengt het grootste deel van het team dat de originele game tot leven bracht weer samen.Tribute Games bestaat uit voormalige leden van de studio die werkte aan de titel die Ubisoft destijds uitbracht voor de PS3 en Xbox 360, waardoor de continuïteit volledig gewaarborgd is. De onmiskenbare sprites van Paul Robertson keren terug, Anamanaguchi is weer verantwoordelijk voor de chiptune-soundtrack en het script is geschreven door BenDavid Grabinski en Bryan Lee O'Malley zelf, wat direct aansluit op de continuïteit van de animatieserie Scott Pilgrim Takes Off.

Die link met de Netflix-serie is al in het hoofdmenu merkbaar, niet alleen omdat de luchtige toon van de dialogen en de meta-grappenMaar het is niet alleen het verhaal zelf dat opvalt, maar ook hoe dit nieuwe verhaal zich ontvouwt binnen het bestaande universum. Dit is niet zomaar een hervertelling van de graphic novel; het is een soort alternatieve realiteit die verdergaat na de gebeurtenissen van het zesde deel, en elementen leent van de animatieserie om een ​​spiritueel vervolg te creëren dat zowel vertrouwd als fris aanvoelt.

Vanaf de eerste minuut maakt de game duidelijk dat het nog steeds een klassieke beat 'em up is, met zijwaarts scrollende gameplay, directe gevechten en een zeer arcade-achtige aanpak, maar De generatiekloof is ook merkbaar in ritme, variatie en structuur.Het is geen herhaling of een verkapte remaster; het is een nieuw project dat met warme gevoelens terugkijkt op het verleden en tegelijkertijd moderne ideeën uit het genre omarmt.

Voor veel spelers is het feit alleen al om Scott, Ramona en de rest weer te zien schitteren een reden tot feest, en de demo weet die nostalgische gevoelens te benutten zonder erin te verzanden. In elke hoek van Toronto vind je cameo's, verwijzingen en kleine visuele details. Dat zal iedereen die de franchise in welke vorm dan ook heeft gevolgd, een glimlach bezorgen.

Een simpel verhaal dat dient als perfect excuus om klappen uit te delen.

De demo begint met een directe aanpak, geheel in lijn met het oorspronkelijke werk: De leden van Sex Bob-Omb repeteren in het huis van Stephen Stills ter voorbereiding op een optreden. Wanneer de situatie plotseling een slechte wending neemt, verschijnt Metal Scott ten tonele – een kwaadaardige, heavy metal-versie van de protagonist zelf, een duidelijke verwijzing naar Metal Sonic uit Sonic CD – en verpest het feest door de rest van de band te ontvoeren en hun instrumenten af ​​te pakken.

Van daaruit wordt het basisprincipe van de gameplay geactiveerd: om onze collega's te redden, zodat we kunnen spelen in het geplande concert.Het verhaal is zo simpel als je van een klassieke beat 'em up zou verwachten, zonder grote plotwendingen of overmatig veel dialoog, maar het werkt perfect om de opeenvolging van gevechten, missies en stadsverkenningen te rechtvaardigen. Deze luchtige vertelstijl past perfect bij de oneerbiedige en ondeugende toon van Scott Pilgrim, waarin romantische relaties, onzekerheden en gemene exen hand in hand gaan met verwijzingen naar videogames en popcultuur.

Het spel speelt zich af in een alternatief Toronto in het jaar 20XX. verdeeld in gebieden die worden beheerst door drie zeer bijzondere facties.De Vegans, de Robots en de Demons. Op het eerste gezicht zullen veteranen namen en gezichten herkennen: Todd Ingram zou zomaar weer bij de Vegans kunnen opduiken, de gebroeders Katayanagi zouden perfect passen bij de Robots, en Matthew Patel is een sterke kandidaat om de Demons aan te voeren.

Hoewel de demo slechts een klein deel van het verhaal laat zien, wordt duidelijk dat de campagne deze kaart met bendes en wijken zal gebruiken als excuus om ons te confronteren met bekende en opnieuw geïnterpreteerde vijanden. inclusief speelbare versies van enkele voormalige schurken zoals Matthew Patel of de robot-01 van de tweeling.Deze personages zijn echter nog niet beschikbaar in de demo en we zullen moeten wachten op de definitieve versie om ze te kunnen gebruiken.

Wat interessant is, is dat de game, ondanks dit simpele plot, niet zomaar de strips of de film kopieert, maar ze gebruikt als basis voor het bedenken van een eigen verhaal. een "wat als"-scenario dat aansluit bij de persoonlijkheden van de hoofdpersonen.De verwijzingen naar de popcultuur zijn nog steeds alomtegenwoordig, referenties naar videogames duiken op een natuurlijke manier op in de dialogen, en absurde situaties worden schaamteloos vermengd met meer alledaagse momenten, zoals altijd het geval is geweest in het werk van O'Malley.

Klassieke beat 'em up met een moderne twist.

Qua gameplay omarmt Scott Pilgrim EX zonder schroom de klassieke beat 'em up-formule. Twee aanvalsknoppen, één om te springen en één om te grijpen. Deze besturingselementen vormen de basis van de gameplay en stellen je in staat om vijandelijke aanvallen te blokkeren en te ontwijken, objecten uit de omgeving op te pakken en te gooien, of ze als geïmproviseerde wapens te gebruiken. Binnen enkele minuten zul je stoten aan elkaar rijgen, stoelen gooien en je tegenstanders als menselijke projectielen gebruiken.

Het belangrijkste is dat, hoewel het op instapniveau erg simpel is, het vechtsysteem toch realistisch aanvoelt. Sneller, soepeler en verfijnder dan de titel uit 2010.De combo's zijn makkelijk uit te voeren en na een paar pogingen heb je ze zo goed onder de knie dat ze bijna vanzelf gaan. Tribute Games heeft jarenlang gewerkt aan het perfectioneren van de formule met games als Teenage Mutant Ninja Turtles: Shredder's Revenge en MARVEL Cosmic Invasion, en die ervaring is hier duidelijk te merken: de timing van de aanvallen, de reactiesnelheid van de personages en de visuele weergave van wat er op het scherm gebeurt, zijn allemaal perfect in balans.

De demo bevat ook de optie om een ​​item te activeren dat het vergrendelingsproces automatiseert, wat Het vermindert de verdedigingseisen enigszins voor degenen die zich alleen willen concentreren op het uitdelen van klappen.Het is een interessant detail, omdat het spelers die minder bekend zijn met het genre in staat stelt om zonder frustratie in te stappen, hoewel het voor hardcore gamers de diepgang zou kunnen verminderen als het te vaak wordt gebruikt. Hoe dan ook, het is prettig dat er opties zijn om de moeilijkheidsgraad indirect aan te passen.

Bovendien heeft de mogelijkheid om terug te keren naar eerder bezochte gebieden een praktisch aspect: Je kunt vijanden verslaan om in level te stijgen, geld te verdienen en upgrades te kopen.Dus, als je vast komt te zitten in een bepaald gevecht, heb je altijd de mogelijkheid om een ​​wandeling door de stad te maken, nog wat klappen uit te delen en terug te keren met betere statistieken of uitrusting.

Speelbare personages, voortgang en rollenspelelementen

Met de proefversie kun je vanaf het begin vier personages besturen: Scott Pilgrim, Ramona Flowers, Roxy Richter en Lucas LeeElk personage heeft zijn eigen unieke speelstijl, met verschillende basisstatistieken en specifieke animaties die hen persoonlijkheid geven, zowel binnen als buiten de strijd. Scott is een gebalanceerde en makkelijk te besturen optie, Ramona is veelzijdiger en wendbaarder, Roxy brengt unieke bewegingen met zich mee en Lucas Lee is meer gericht op pure kracht.

Los van uiterlijk en persoonlijkheid, Elke held beschikt over unieke vaardigheden en speciale aanvallen. Deze elementen kunnen gaandeweg worden geconfigureerd en ontwikkeld. Het voortgangssysteem is gebaseerd op het vergaren van ervaringspunten en geld door vijanden te verslaan, waardoor je in level stijgt en, belangrijker nog, items en accessoires kunt kopen in de verschillende winkels verspreid over Toronto.

Deze items wijzigen parameters zoals kracht, verdediging, snelheid of maximale gezondheid, en voegen een Het bevat een lichte RPG-toets die al aanwezig was in de titel uit 2010, maar hier voelt het meer geïntegreerd aan. In de open structuur. Het is geen complex systeem, maar wel diepgaand genoeg om duidelijke verschillen te zien tussen een nieuw personage en een personage dat je hebt opgebouwd door de juiste items te kopen.

Een ander opvallend detail van de demo is de aanwezigheid van een "Virtuele Wallace" die bijna als mentor en gids fungeert, net als Zordon.Deze digitale versie van Wallace Wells voegt niet alleen humor toe met zijn commentaar, maar dient ook als leidraad en biedt context, en fungeert daarmee als een soort verkapte handleiding. Het is een leuke knipoog naar degenen die bekend zijn met het personage, en een manier om de speler te ondersteunen zonder de spelervaring te veel te verstoren.

Naar verwachting zullen in de uiteindelijke versie deze vier oorspronkelijke personages worden aangevuld met anderen, zoals Matthew Patel of de robot-01 van de Katayanagi-tweeling, die ditmaal als selecteerbare vechters zullen optreden. Het idee om voormalige leden van de League of Evil Exes als speelbare personages te gebruiken, zorgt voor een frisse wind. en opent de deur naar nog meer gevarieerde vechtstijlen.

Coöperatieve gameplay, arcade-tempo en levelstructuur.

De demo laat de multiplayer-opties in het menu zien, hoewel het nog niet helemaal af is. Ze zijn niet ingeschakeld in deze proefversie.Gezien de staat van dienst van Tribute Games en het DNA van Scott Pilgrim zelf, wijst alles erop dat coöperatief spelen met maximaal vier spelers opnieuw een van de hoekstenen van de ervaring zal zijn, of dat nu lokaal, online of een combinatie daarvan is.

Wat het tempo betreft, is het duidelijk dat de studio wilde Het tempo van de actie is iets hoger dan in de game uit 2010.De personages bewegen vloeiender, de animaties zijn sneller en de tijd tussen gevechten is minimaal. Het scherm is zelden leeg: er is altijd wel iets om te breken, op te rapen of te raken, en momenten van rust vallen meestal samen met dialogen of korte tussenfilmpjes die even op adem komen.

De demo duurt ongeveer twintig minuten, net genoeg om het eerste deel van het avontuur te voltooien. Laten we duidelijk stellen dat we slechts een klein deel zien van wat de volledige game te bieden heeft.Er wordt gehint naar extra spelmechanieken, meer uitgewerkte zijmissies en mogelijk nieuwe soorten vijanden of speciale situaties, maar voorlopig ligt de focus op het overbrengen van het "gevoel" van de gevechten en de algehele toon van het project.

De kleine zijmissies die in dit eerste contact voorkomen, dienen als voorproefje van wat de uiteindelijke structuur zou kunnen zijn: korte taken, concrete doelen en beloningen in de vorm van geld of verbeteringen, op natuurlijke wijze geïntegreerd in de reis door de stad. Het is een toevoeging die de eentonigheid doorbreekt die kenmerkend is voor sommige te lineaire beat 'em ups. en zorgt voor variatie zonder afbreuk te doen aan de kern van het genre: het rammen op knoppen.

Het valt nog te bezien hoe dit alles zich in de loop der tijd zal ontwikkelen, maar voorlopig is het gevoel dat Tribute Games erin geslaagd is. Het doel is om de directe arcade-ervaring te combineren met een progressie die rijk genoeg is om je langer dan een paar losse potjes geboeid te houden.Iets essentieels in een spel dat zowel geschikt is voor korte sessies als voor marathons met vrienden.

Visueel aspect: dikke pixels tot in het extreme doorgevoerd.

Grafisch gezien omarmt Scott Pilgrim EX volledig de "dikke" pixelkunststijl die kenmerkend is voor Tribute Games. De personages hebben enorme sprites, vol vloeiende en expressieve animaties.Met overdreven poses die perfect aansluiten bij de cartooneske stijl van de strip. Elke stoot, elke sprong en elke val heeft die vleugje overdrijving die de gevechten net zo leuk maakt om naar te kijken als om te spelen.

De decors zitten ondertussen vol details: drukke winkels, posters, graffiti, verborgen verwijzingen en vernietigbare elementen die een constant gevoel van beweging geven. Hoewel de game de esthetiek van de jaren 90 probeert op te roepen, onthullen de hoeveelheid informatie op het scherm, het aantal licht- en deeltjeseffecten en de resolutie van de sprites een technische bekwaamheid die onmogelijk zou zijn geweest op een 16- of zelfs 32-bits console.

Men zou meer dan eens de vreemde indruk kunnen krijgen dat men naar een oude arcadekast kijkt, maar elk geoefend oog zal onmiddellijk zien dat Dit is moderne pixelkunst vermomd als retro, met een afwerking die veel verder gaat dan wat een PSX, een Saturn of een arcadekast uit die tijd aankonden.De scherpte van de animaties en het aantal frames dat aan elke beweging is gewijd, getuigen van een bijna obsessieve aandacht voor detail van het artistieke team.

Bovendien behoudt de game de visuele stijl van het originele Scott Pilgrim vs. The World zonder erin vast te komen zitten. De jarenlange ervaring en de volwassenheid van de studio zijn duidelijk te zien in de manier waarop ze de scenario's en effecten vormgeven.De actie blijft duidelijk, zelfs wanneer het scherm vol staat met vijanden, klappen en explosies.

Dit alles wordt gecombineerd met een overzichtelijke interface, met menu's die geïnspireerd zijn op de esthetiek van klassieke videogames en recente animatieseries, waardoor een samenhangende visuele identiteit ontstaat die direct aansprekend is. Het is een spel dat, alleen al door het in beweging te zien, een goed gevoel oproept en je meteen de controller wilt pakken..

Geluid, soundtrack en sfeer

Hoewel de demo niet het volledige repertoire laat horen, wijst wat tot nu toe is gehoord erop dat Anamanaguchi weet opnieuw de spijker op zijn kop te slaan met een pakkende en energieke chiptune-soundtrack.De thema's sluiten perfect aan op het ritme van de gevechten, met melodieën die een retrogevoel combineren met moderne productie, precies zoals de eerste game zo populair maakte.

Geluidseffecten spelen ook een belangrijke rol in het gevoel van impact. Elke vuistslag, klap met een voorwerp of val op de grond klinkt krachtig.Dit draagt ​​bij aan een bevredigende gevechtservaring, zelfs bij het uitvoeren van zeer eenvoudige acties. Daarbij komen nog de subtiele geluidseffecten die horen bij menu's, het behalen van levels en het verzamelen van items, waarvan vele geïnspireerd zijn op de klassieke videogames waaraan de game zelf een eerbetoon brengt.

Wat de stemmen betreft, maakt de demo voornamelijk gebruik van Klanknabootsingen, uitroepen en geluidseffecten om het cartooneske karakter van de situaties te benadrukken.In plaats van uitgebreide interpretaties. Gezien het type spel is er geen sprake van een grote dosis stemacteurswerk; de focus ligt duidelijk op de muziek en de gevechtsgeluiden.

De algehele sfeer is er een van voortdurende feestelijkheid: Krachtige muziek, levendige kleuren, visuele en auditieve grappen in overvloed. en een gameplay-tempo dat weinig ruimte laat voor verveling. Hoewel we de verscheidenheid aan thema's en instellingen in de definitieve versie nog niet hebben getest, zijn onze eerste indrukken van het geluid zeer positief.

Het is duidelijk dat het team Scott Pilgrim EX wilde gebruiken als zowel een muzikaal eerbetoon aan Anamanaguchi-fans als achtergrondmuziek voor degenen die gewoon op zoek zijn naar een pittige beat 'em up met een goede auditieve "punch". Het is een van die games waarbij je de muziek wat harder wilt zetten dan normaal..

Platformen, demo en huidige projectstatus

Scott Pilgrim EX zal naar verwachting verschijnen op pc, PS5, Xbox Series, Nintendo Switch en de aankomende Nintendo Switch 2. Er is al een demo beschikbaar op Steam, dus iedereen kan deze eerste kennismaking uitproberen. en beoordeel met onderscheidingsvermogen met behulp van onze handleiding over Hoe lees je recensies en maak je een verstandige keuze?Daarnaast hebben sommige media toegang gekregen tot een besloten testversie die door Cosmocover PR ter beschikking is gesteld, waardoor ze een redelijk consistent beeld hebben kunnen schetsen van de eerste indrukken.

De geteste pc-versie laat een zeer prettige indruk achter, hoewel hij niet geheel vrij is van kleine gebreken die typerend zijn voor een eerdere versie. Er is een specifiek probleem geconstateerd met de controllermapping.Dit is enigszins vervelend, maar het lijkt gemakkelijk op te lossen voor de definitieve versie (voor degenen die zich verder willen verdiepen in compatibiliteit, zie [link naar compatibiliteitsinformatie]). PC-hardwareanalyseDaarnaast zijn de stabiliteit en prestaties solide, zonder merkbare framedrops of ernstige bugs die de ervaring verstoren.

Voor verzamelaars wordt het wachten steeds langer, omdat de aanhoudende vertragingen in de fysieke release van Limited RunDit heeft bij sommigen voor ongeduld gezorgd, omdat ze de game graag naast de vorige in hun kast willen hebben staan. De demo is ondertussen een goede manier gebleken om hun interesse te wekken en te bevestigen dat het project goed vordert.

Alles wijst erop dat, als de inhoud die nog niet is getoond hetzelfde niveau behoudt als wat in dit eerste niveau te zien was, Scott Pilgrim EX zou wel eens een van de meest opvallende beat 'em ups van de afgelopen jaren kunnen worden., zowel door zijn eigen verdiensten als door de verantwoordelijkheid die hij draagt.

Met alles wat deze demo te bieden heeft – verfijnde gevechten, progressie met RPG-elementen, een onderling verbonden stad, veel humor en zorgvuldig vormgegeven audiovisuele effecten – voelt het alsof Scott Pilgrim EX teert niet alleen op de nostalgie van de game uit 2010.Het spel wil zowel een ode zijn aan het universum dat Bryan Lee O'Malley heeft gecreëerd, als een demonstratie van wat Tribute Games kan bereiken wanneer ze een grote licentie combineren met hun expertise in beat 'em up-games. Als de rest van het avontuur aan deze opening voldoet, hebben fans van Scott en Ramona alle reden om uit te kijken naar wat komen gaat.

Gerelateerd artikel:

Het ontwerpen van uitdagende levels in videogames: een complete handleiding